25-10-12

And again

Tja, nobody said it wouls be easy. Deze namiddag dus een soortgelijk scenario.
Na het middageten  - dat verplicht in groep is -  was ze zo moe dat ze naar de kamer gebracht werd.
Daar maakten we - opnieuw - de afspraak dat ze bij me mocht blijven op voorwaarde dat ze nu wel flink zou zijn als men haar kwam halen voor de kine.

We gingen samen in bed liggen, beetje stickeren, beetje verhaaltje voorlezen en al snel viel zij (en ik!) in slaap.
Ze kwam van heel ver toen ik haar wakkermaakte. Het duurde een tijdje voor ze doorhad waar ze was, dat papa er al was en dat het tijd was om met de kine mee te gaan.
Reactie was zoals vanmorgen: ze klampte zich aan mij vast, wilde ab-so-luut niet van mama weg, schreeuwde het uit van pure ellende, maar werd toch meegenomen. Het kost gigantisch veel energie om dit steeds weer gade te slaan, om mezelf te overtuigen dat dit het beste is.

Met lood in mijn schoenen ben ik dan moeten vertrekken, want ik moest op tijd in Bel zijn. Ook op de parking hoorde ik haar nog gillen.  Gelukkig liet papa een half uurtje later weten dat ze terug op de kamer was, super enthousiast en dat ze weer had mogen rechtstaan.  En nog even later wasze naar de leefgroep vertrokken voor een half uurtje tilting, zonder enig protetst ... Papa doet het weer beter.

Ik troost me dan maar met de gedachte dat we ondanks het moeilijke begin, we toch op schema zitten. Ze mag morgen met de auto naar huis en mag rechtop zitten om te eten dit weekend (en af en toe tussendoor).
Blij dat het bijna weekend is, de batterij is leeg. Zo meteen slapen, samen met de zusjes.
Die zijn al gans de avond super-samenknap.

Commentaren

dag Leen en Nathalie,

Een mooie pluim op jullie hoed! Hoe goed doen jullie dit samen? Jullie gezin is SUPER-SAMENKNAP!
Ik was vandaag gaan helpen in het eerste leerjaar bij het maken van de lantaarn voor st-Maarten. Het was bijna ontroerend om te zien hoe vaak Katrien zei dat ze er ook één voor haar zus ging maken. Fijne kinderen heb je Leen! Ook heel mooi dat Laurie er even was om het materiaal op te halen en samen met zijn 'peter' naar huis te gaan om het in elkaar te knutselen. Dit kan allemaal in deze school. Echt fijn!
Leen, het zal nog vaak doorbijten zijn. Zet het bezoek voor dit weekend maar op een laag pitje zodat jullie samen tijd hebben om te genieten van elkaar!

vele lieve groetjes,

Hilde

Gepost door: Hilde Walraet | 25-10-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.