30-12-12

28-12

Alles gaat voorbij, schone liedjes duren niet lang en ook de moeilijke tijden kennen een einde.

Het was ondertussen zo vanzelfsprekend dat het vrijdag de laatste Pulderbosdag was, dat we er nauwelijks nog bij stilstonden. In de voormiddag hadden we er nog wel even van geprofiteerd om Natalie-loos te zijn en waren we met de 2 andere gaan shoppen. Meubelwinkels doen met Natalie erbij (of eendert welke andere winkel), is ook weer niet vanzelfsprekend. Rolstoel in en uit de auto, Natalie in en uit, erop toezien dat ze nergens tegenbotst... Echt relaxed shoppen kan je dat niet noemen.

En dan, nadat we Katrien hadden afgezet op de Chiro, vertrokken Louise en ik voor de laatste keer naar Zandhoven. Even mijmeren over wat we meegemaakt hebben samen de voorbije 13 weken, een goede babbel met mijn oudste dochter tussendoor ...ja, de rit duurde niet lang. Daar toegekomen was het net zoals alle andere vrijdagen: even Natalie begroeten, de valies maken, nog gedag zeggen en dan weg...Meer was het niet, het afscheid.

Ja, natuurlijk had ik wel iets voorzien voor de mensen van leefgroep A die Natalie zo goed verzorgd hadden! Natuurlijk had Natalie een klein spulletje mogen kiezen uit de flinke-kindjes-zak.
Natuurlijk gaf ze de 2 aanwezige verzorgers nog een knuffel (en haar vriendinnetje, van wie ze ook een afscheidscadeau gekregen had). Maar dat was allemaal heel kort en bondig, zonder veel poespas.
Ze hadden haar overdag nog wel even in bad "gegooid", met kleren aan! Dat is daar blijkbaar een afscheidsritueel. Ik wacht nog op de foto 's ..

Neen, geen grote euforie, geen groot gevoel van opluchting, geen groot feest. Enkel een gevoel van: zo is het goed!

Commentaren

Succes!

Gepost door: Manuella | 31-12-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.