11-01-13

Is dit mijn dochter wel?

Als ik nu 1 woord zou moeten kiezen om te beschrijven hoe Natalie helemaal niet is, dan zou ik waaghals kiezen.

Ze is snel bang, altijd geweest.
Bang van honden, van poezen, van kippen - en van alle andere vreselijke diersoorten - bang om alleen te zijn, bang van de donker, bang dat mama of papa niet terugkomen als ze een avond wegzijn, bang om te vallen, bang om zich pijn te doen of gedaan te worden, ...

Natalie heeft al kine vanaf de eerste week dat ze uit het ziekenhuis kwam. De toemalige kine heeft in de loop der jaren verscheide malen gezegd dat Natalie potentieel heeft en allicht verder zou geraken als angst haar niet steeds zou belemmeren.

De nieuwe kine beaamt dit, dat Natalie potentieel heeft. En was gisteren dan ook stomverbaasd toen ik zei dat Natalie nooit zonder kay walker heeft kunnen stappen of rechtstaan.

Maar deze kine heeft mij nog veel meer weten te verbazen. Niet alleen is Natalie echt al zienderogen vooruitgegaan in de 8 sessies die ze ondertussen bij haar gehad heeft. Ze is er ook in geslaagd om in de korte tijd de angst om te bewegen volledig weg te nemen.
Dus gebruikt Natalie het ziekenhuisbed nu als klimrek, gaat ze zelf op en af de (kinder)stoel, in en uit de zetel en probeert ze het trapje aan de achterdeur zonder hulp te vragen.
Natalie zoals we ze nog nooit gezien hadden dus.

Ja, de meest positieve momenten de voorbije week hebben we met en bij de kine beleefd. Zo helpt ze bv. ook steeds de auto mee inladen na een sessie. Of ze laat Natalie gewillig lezen terwijl ze met haar de stretchoefeningen doet.

Het zijn deze kleine dingen die het verschil maken, die het mogelijk maken voor mij om vol te houden.

Commentaren

amai, zeg niet zomaar 'kinesist' tegen déze kinesist !
Wat een ongelooflijke bonus.

Gepost door: ann florus | 14-01-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.