24-01-13

Condensator

Vanmorgen heeft Louise een botboringpunctie ondergaan. Hierbij gaan ze tot in de kern van het bot, waar het beenmerg aangemaakt wordt. De bedoeling was kwaadaardige cellen op te sporen die dan zouden verklaren waarom ze ook met zware medicatie niet beter wordt.

Het resultaat kregen we daarstraks om 17u10: mevrouw, het is zeker geen leukemie. Nog niet alle resultaten zijn binnen, maar daar zijn we nu echt wel zeker van.
Wat een ontlading ...  Ik voel me net een condensator van 100.000 Farad.

100.000, zo een symbolisch getal geworden plots ...

De bloedplaatjes stonden vanmorgen op 6000. Nog niet wauw, we zijn hier nog niet weg. Ze heeft nog een lange weg te gaan. Maar 6000 is beter dan 4000 en beter dan de 300 eerder deze week!

De wonde gemaakt door de punctie is ook redelijk snel gestopt met bloeden, haar lippen zijn quasi genezen en we vinden weinig nieuwe uitstortingen terug. Ook dat is bemoedigend.

Al wil ik zo 'n dag als vandaag liever uit mijn geheugen wissen. De spanning van de ingreep zelf, het wachten alvorens ze wilde ontwaken, de spanning voor het resultaat zelf ... onhoudbaar. En dat terwijl Louise zich heel erg down voelde en niet veel anders deed dan wenen.

Ik kan plots ook niet meer stoppen...

Commentaren

Oef!
Toch iets goed nieuws...
Anne

Gepost door: anne en sterre | 24-01-13

Reageren op dit commentaar

Veel moed Leen! Dat is echt op automatische piloot doorgaan! Laat de tranen maar vloeien als ze komen! Om dergelijke trauma s te kunnen verwerken zullen er nog vloeien... Maar als je Louisje nog maar 1/10de van jou optimisme en kracht heeft geraakt ze er zeker en vast, en dat met een liefdevol gezinnetje omringd!

Xxx Sophie, Alix, Loic en Charline

Gepost door: Sophie | 24-01-13

Reageren op dit commentaar

Hey Leen,

ik weet gewoon niet wat zeggen / schrijven. En ik denk dat het beter is dat jij nu vooral aan het woord bent. Alles eens van je afschrijven, ikzelf en vele anderen met mij, zullen nu vooral een luisterend oor zijn. Da's ook het enige wat we kúnnen doen, ook al zouden we allemaal meer willen helpen!

Hopelijk kunnen jullie allen er wat kracht uit putten als je wéét dat er veel mensen zijn die in gedachten bij jullie zijn. En natuurlijk denken we ook telkens weer aan dat ene klasgenootje dat jammer genoeg wel leukemie heeft.

Pfff, het leven is toch soms zo oneerlijk hé?!
:-(

Heel veel sterkte!

Gepost door: Myriam P. | 24-01-13

Reageren op dit commentaar

Toi toi toi!!!

Van hieruit een dikke knuffel voor jullie allemaal!!!

Gepost door: Carolien | 25-01-13

Reageren op dit commentaar

Sterkte en veel positieve energie!

Gepost door: Manuella Borghs | 25-01-13

Reageren op dit commentaar

Hallo Leen,
Ik weet niet wat zeggen! Ik ben zo geschrokken na het lezen van al deze berichten; ik wist niet dat jullie zo'n moeilijke tijd doormaakten. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen en hopelijk komt er vlug een diagnose en een oplossing uit de bus .
Ik wens jullie heel veel moed en sterkte toe !
En een hele DIKKE knuffel!

Gepost door: carine claes | 25-01-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.