04-03-13

Buisjes

Vandaag was het voor Katrien de grote dag. Ook zij zou een OK van binnen zien, ervaren wat een narcose precies is en ziekenhuiseten kunnen proeven !

Gisterenavond kwamen plots toch de zenuwen naar boven. Ze had plots 100-en vragen en het slapengaan wilde ook niet zo lukken. Vanmorgen echter was er van angst geen sprake meer. Super vrolijk en vol enthousiasme begon ze aan haar dag. Zelfs het lange wachten alvorens we naar OK mochten kon de pret niet drukken. Een medicamentje om kalm te worden had ze dan ook niet nodig. Integendeel, het maakte haar totaal niet uit dat ik niet mee in OK mocht. Ze mocht daar dan ook zelf even doktertje spelen en het apparaat voor de narcose zelf aanzetten.

Op recovery nadien waren er wel traantjes: ze klaagde steeds maar over hoesten, had oorpijn en reageerde heel verward. Gelukkig is zo een lichte narcose snel uitgewerkt.
Wat wel vervelend was: op OK raakte ze niet uitgeschreven en dus op recovery niet ingeschreven. Wat ook maakte dat we daar niet mochten vertrekken.
Het bezoek op de kamer - met cadeautjes ! - een dik uur later, maakte dat alles snel vergeten was.
En ook de dokter hield zich aan haar woord want om 12u mochten we inderdaad naar huis.

De duizeligheid kan nog wel enkele dagen duren, het beter horen en dus niet-meer-roepen zou onmiddellijk voelbaar moeten zijn.

Niet roepen? Hmm ... dat valt nog te bezien.

(En zo heeft Katrien eindelijk een bericht volledig aan haar gewijd gekregen en is de cirkel bijna rond)

Commentaren

Hei Leen,
fijn voor Katrien dat het goed meegevallen is!
laat dit dan haar 'momentje' maar zijn, haha!
groetjes, Ariane

Gepost door: Ariane | 04-03-13

Reageren op dit commentaar

Allez, Katrien kan nu ook meespreken uit eigen ervaring! Ik zie ze zo al bezig in de OK... En ? Vond ze het ziekenhuiseten lekker ? Ik ben ook benieuwd naar het roepen...
Nu lekker weer allemaal thuis !!!
geniet ervan !
Ann

Gepost door: Ann Florus | 07-03-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.