22-12-13

Vragen

Het is weer onvermijdelijk, al die vragen over "het rapport". Alsof presteren vanaf het eerste leerjaar al een must is, een kind bepaald wordt door "punten" alleen en het ganse jaar kan samengevat worden in een cijfer.
Het was weer onvermijdelijk, maar ik was er tegen gewapend!

Dacht ik ... want hoezeer ik ook probeerde, toch liet ik me meeslepen in de verhalen en anekdotes die het rapport maken wat het is.

"Natalie, zeg eens aan je meter waarvan mama zo geschrokken was?" "Ik ben van AVI2 naar AVI4 vier gegaan, hihi!"

Katrien had allemaal lachende gezichtjes, alleen betaalt zij 1 kg melk en en 1 l suiker met een muntstuk van 3 euro!

Ja, Louise had het ook goed gedaan, wiskunde is sowieso goed en ook schrijven en luisteren en spelling was nu prima. En dat ze goed is in spreekbeurten, wisten we al veel langer. Volgens de commentaar van de juf, kan ze dit als geen ander.

Het is onvermijdelijk. Misschien niet eens zo erg, maar ik vat kinderen liever niet samen in een cijfer op het rapport.
Zelfvertrouwen, erbij-horen, zorg voor anderen, zorg voor zichzelf, ... dat wens ik kinderen toe.
Of zoals Natalie gisteren in de kinderkerstviering las :"voor alle kinderen, dat ze een warme thuis, goede ouders en fijne vriendjes mogen hebben om gelukkig te zijn".

En mijn kindjes op hun beurt trots op de mama die na het het zingen van het slotlied een applaus kreeg.

De commentaren zijn gesloten.