07-01-14

12u

Aan de inschrijvingsbalie werd het me al duidelijk: dit wordt een lange lange dag.

Des te jonger het kind, des te vroeger op de dag ze de ingreep plannen. Logisch, daar was ik eerder ook altijd tevreden over. Want een baby of peuter die niet mag drinken of eten ... ellende.
Nu speelt deze regel in ons nadeel en dat zal er de komende jaren niet op beteren. Om 5u30 opstaan en dan pas om 12u naar de OK mogen ... ellende.

"Ik heb honger. Ik heb dorst. Ik verveel me." Alles is al bovengehaald: Ipad, nintendo, kleurplaten, boek, TV, ... Allemaal "niet leuk".

Voor velen is de dag nog niet eens echt begonnen, voor Natalie is dit de "saaiste dag ooit".

Het went nooit, ook al is het de, ja de hoeveelste keer is het eigenlijk? 8ste keer botox en 10 andere operaties... ook al weet ze nu goed hoe het gaat en wat ze kan verwachten, neen, het went nooit.

Het maakt me ook lastig wanneer - zoal laatst - mensen het op deze manier minimaliseren. Alsof voor de eerste keer narcose voor hun kind - voor welke reden dan ook - zoveel erger is dan voor Natalie, want ja, die is het toch al gewoon he ...

"Mama ik heb echt honger" ... "Ja, meid, straks ..."

Ik hoor in de gang plots: "11 moet zo snel mogelijk naar beneden". Is dat niet onze kamernummer? Iemand weggevallen?
"Ja mevrouw, er is een kindje ziek, ze mag om 10u naar beneden."
Bedankt universum!



De commentaren zijn gesloten.