04-11-14

Villa Pardoes

... daar vergeet je alles ...
Zo lees ik bij een eerste bezoek aan de website.
Een gratis vakantieverblijf voor gezinnen met ernstig zieke kinderen. Een week lang geen gedoe met staapparaat, ligmatras, strekkers, kine, ziekenhuisopnames ... Een week lang alleen maar spelen, doen waar je zin in hebt, genieten...
De verwachtingen waren hoog gespannen!

Bij aankomst waren de meiden meteen enthousiast: de Villa in de vorm van een slakkenhuis was dan ook heel uitnodigend en een vriendelijke dame bracht ons meteen naar huisje "Safari". Daar voelden we ons meteen thuis, tussen de apen en de olifant, de poppenkast en de comfortabele zebrazetel...
Veel tijd om te ontdekken hadden we echter niet, want we werden verwacht aan het buffet in de centrale binnentuin, samen met alle andere gezinnen.
Een uitstekende manier om de vakantie te beginnen, ook voor de dames die meteen zagen dat er heel veel leeftijdsgenootjes waren.
Uiteraard was het in het begin een beetje aftasten, maar al snel vonden de meises een eerste vriendinnetje waarmee ze op verkenningstocht gingen om alzo de verkleedkoffer te ontdekken, de zandbak, de whirlpool, de snoezelruimte, de buis, de steps, de WII ... In alle rust kon er worden uitgepakt terwijl de dames binnen en buiten liepen om telkens een andere reden voor hun verwondering te uiten. Nadien nog een poppenkastvoorstelling en dan heel laat, heel moe maar heel tevreden naar bed.

De volgende ochtend was ik alweer snel "kinderloos", want nieuwe vriendinnetjes stonden hen op te wachten om te gaan spelen. Tegelijkertijd kregen de ouders in de binnentuin een koffie aangeboden en een uitleg over de werking van de Villa, de faciliteiten, de activiteiten die georganiseerd zouden worden, het pretparkaanbod, ...
Kortom een stoomcursus "hoe maak je er een fantastisch en ontspannen week van?".
En nadien natuurlijk voor de eerste keer naar de Efteling want wie Villa Pardoes zegt, zegt Efteling.

's Avonds gingen de dames meteen op zoek naar de vriendinnetjes en zij naar hen. Ondertussen konden wij genieten van de rust, van niks-moet, van het contact met andere ouders, van de lekkere koffie en van de muziek... Want ik had de piano ontdekt.
Het was 8 jaar geleden dat ik nog gespeeld had (de tweeling wordt binnenkort niet toevallig 8) maar al vanaf de eerste noot voelde ik opnieuw dat vreugde en rust hand in hand gaan met musiceren. Rust voor mij dan toch, ik weet niet of de andere Villa Pardoes-bewoners daar ook zo over dachten als ze voor de 50ste keer hetzelfde stuk moesten aanhoren! Sorry daarvoor medebewoners.

Knutselen, voetreflexmassage, fotoshoot, shminken, paardrijden, discofeestje, Beekse Bergen, Toverland, Efteling ... het aanbod was overweldigend, alles mocht maar niets moest. Elke vrijwilliger - met meer dan 130 zijn ze - deed zijn best om een veilige thuis te creeeren voor de kinderen. En met elke activiteit waaraan de meiden deelnamen, werd het gevoel van samenhorigheid en van nieuwe vriendschappen versterkt.
Ook wij als ouders ontdekten dat er lotgenoten zijn, dat er mensen zijn die begrijpen dat het leven met een zorgenkind niet vanzelfsprekend is, dat praten en luisteren bevrijdend kan werken.

Villa Pardoes was alles wat we ervan verwacht hadden, en nog zoveel meer.
Met een koffer vol knutselwerkjes, foto 's, leuke herinneringen en emailadressen namen we afscheid.
Met traantjes in de ogen, maar met een tevreden gevoel.
En het vaste voornemen dat we de nieuwe vriendschappen niet verloren zullen laten gaan.

De meiden geven alvast het goede voorbeeld op MSP en facebook.
Nooit eerder was ik zo blij met dit medium!

Commentaren

Men is er zo te zien dik in geslaagd de hooggespannen verwachtingen waar te maken. Fantastisch dat jullie zo'n prachtige, ontspannen tijd hebben kunnen beleven daar. Hopelijk gaat het effect nog lang mee !!!

Gepost door: Ann | 04-11-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.