31-01-18

5 nachtjes slapen

2 weken zijn we ondertussen thuis, tijd voor een update.

Natalie doet het best goed. De valium is volledig afgebouwd, ook andere pijnmedicatie is maar sporadisch meer nodig. En de kniestrekkers draagt ze 24/7, zonder morren.

En ja, we hebben onze moeilijke momenten al gehad: doorligwonde die niet geneest, constipatie die ondanks medicatie hardnekkig blijft, bed dat 's morgens nat is omdat bescherming niet goed ligt, uren geen TV of Internet dankzij Proximus, bezoek dat niet opdaagt, ...

En ja, af en toe klaagt ze over hielpijn - tijd dat de gipsen uitmogen toch wel ...
En ja, af en toe slaat de verveling toe - tijd dat haar beste vriendin nog eens op bezoek komt toch wel  ...
En ja, af en toe worden de emoties ons te groot - tijd dat ze aan de échte revalidatie kan beginnen, toch wel ...

Maar we genieten ook ..
van de extra tijd die we samen doorbrengen ..
van de rust die ons tegemoetkomt zodra papa en de zussen de deur uit zijn 's morgens ...
van de knuffelmomentjes als ik bij haar in het ziekenhuisbed kruip ...
van de foute TV-programma 's die we samen ongestoord kunnen kijken ...
van onze babbeltjes, over de ingreep, over de nabije en verre toekomst ...

"Mama, doe ik het goed?", vraagt ze me keer op keer.

Oh zusje toch, je moest eens weten hoe O-N-G-E-L-O-F-E-L-IJ-K trots ik op je ben !