08-02-18

Einde van week 1 in zicht

De eerste week revalidatie is - bijna - achter de rug en Natalie zit helemaal op schema. 

Meer nog, naar het schijnt vliegt ze vooruit: de RX van de heupen was goed.

En dus...

... Gipsen mogen uit

... 3 maal per dag een half uur zitten, om te eten aan tafel...

... Rechstaan op de tilting tafel en Volledig zelfstandig rechstaan bij kine...

... Wandelingetje in rolstoel...

... Oefensessie in-en-uit auto stappen om morgenavond zittend mee naar huis te mogen rijden...

... Terug op toilet in plaats van op bedpan...

De revalidatie zit dus stevig in de lift, kleinere setbacks brengen ons voorlopig nog niet van de wijs.

Al vindt ze het wel heel jammer dat het 2de toiletbezoek haar dan weer niet lukte wegens teveel pijn, vindt ze het ondertussen "irritant" dat ze een kamer moet delen met een vreemde en blijven de stuit-en stoelgangproblemen onopgelost.  

En nu, hier, moet je als mama alles uit handen geven, alles loslaten en je overgeven aan een verzorgingsteam dat het beste weet wat goed is voor je dochter... Ook al weten ze dat eigenlijk toch niet zo goed, toch niet zo goed als de mama. Ook al werken hun medicijnen en lapmiddelen toch niet zo goed, toch niet zo goed als die van mama...

'Ze is toch zo flink, zo vriendelijk en zo beleefd altijd... Ja, ze houdt zich enorm sterk."

oei, als al die opgekropte spanning er dan allemaal uit moet komen dit weekend thuis !!

Hoe dan ook zullen de rust en de privacy van het weekend ons deugd doen.

De commentaren zijn gesloten.