08-02-18

Laatste dagen thuis

De laatste dagen thuis zijn nog zwaar geweest. Laatste loodjes, dat is echt geen fabeltje.

Aanleiding was het telefoontje op woensdag vanuit Pulderbos, waarin koudweg gezegd werd dat het vanaf dag 1 een tweepersoonskamer zou zijn. Wablieft ?

"Er is iets tussengekomen en er is voor haar geen plaats op een éénpersoonskamer". 
Dus ook geen rooming-in. Ja, ze konden een bed voorzien voor één ouder, boven de cafetaria op de eerste verdieping (aan de andere kant van het gebouw dus), maar niet op de kamer zelf.  Wablieft ? Moeten ik dan 's nachts als Natalie me nodig heeft, in mijn pyama door een donker koud ongekend gebouw lopen om er te kunnen zijn voor mijn dochter als ze me nodig heeft ?
Wat ik ook zeg, hoezeer de leeuwin in mij ook vecht, meer dan "een veldbed op de kamer de eerste 2 weken" kan ik niet afgedwongen krijgen.

1 korte mededeling, met een gigantische impact. Het gebrek aan empathie dat ik bij dit telefoontje ervaar, zindert een hele dag na. Natalie pikt het op. "Scheelt er iets mama?"
"Nee hoor, ben gewoon wat moet, dat is alles".

Hoe moet ik haar dit vertellen? Hoe moet ik aan deze boodschap een positieve draai geven ? Hoe moet ik haar overtuigen om toch vol goede moed de volgende periode van 12 weken aan te vangen?
Ze had zo uitgekeken naar de rooming-in, naar een vertrouwd gezicht 's nachts op de kamer, naar een beetje knuffelen in bed na een lange zware werkdag ....

In tegenstelling tot deze broodnodige rust, zal ze wekenlang nooit een momentje privacy kennen. Nooit even alleen kunnen zijn. Nooit even de emoties de vrije loop kunnen laten gaan als zij daar behoefte aan heeft. Ook thuis zal dat voorlopig niet kunnen, want de eerste weekends zal ze nog full-time gekluisterd zijn aan het ziekenhuisbed in de living en zich niet even kunnen terugtrekken in haar eigen kamertje boven.

Hoe moet ik haar dit vertellen? 
In alle geval vertel ik het niet vandaag, want vandaag komt de beste vriendin opnieuw een namiddagje chillen. Vandaag wil ik het haar nog even besparen.

"Echt alles ok mama ?"

De commentaren zijn gesloten.